Прыкладна пяць гадоў таму, у Orchard Hall у Токіо, 8 снежня 2021 года, прайшоў апошні канцэрт King Crimson як завяршальны этап іх тура «Completion Tour». Пасля гэтага мерапрыемства Роберт Фрыпт заявіў, што гурт «перайшоў ад гуку да маўчання». Зараз музыкант, здаецца, усё яшчэ трымаецца менавіта гэтага рашэння, сцвярджаючы, што няма планаў вяртаць легендарную прагрэсіў-рок-групу да жыцця.
У нядаўняй размове з «Uncut», у якой ён таксама ўзгадаваў шпіталізацыю і два ўмяшанні ў Бергамо ў мінулым годзе з-за траўмы сэрца, ён заявіў: «Мяне падключылі да манітора, і неўзабаве гэты дарагі чалавек выбрыў мне яечкі. Але чаму, калі ў мяне праблемы з сэрцам, мяне выбрівалі?» 80-гадовы музыкант паўторна пацвердзіў, што гурт не вернецца, і растлумачыў прычыны больш падрабязна. У ходзе размовы Фрыпт сказаў:
«Калі граеш па стандартах, якія сам сабе пастаўіў — калі гаворка пра King Crimson, гэта азначае “Fracture”, “Larks’ Tongues In Aspic, Part Four”, “Frame By Frame”, то бок семікромныя ноты на тэмпе каля 156 або 158 удараў у хвіліну — гэта перадавы для гітары з чыста фізічнага пункту гледжання ўзровень. Вялікая складанасць у тым, што пасля года перапынку з-за Covid вельмі цяжка вярнуць гэты ўзровень. Ёсць пэўны тып выканання, які цяпер, трэба прыняць, становіцца велізарнай выклікай. Сёння я не бачу неабходнасці выстаўляцца на публіку».
Хоць вопыт King Crimson і ўспрымаецца як завершаны, Фрыпт падкрэсліў, што ён цалкам падтрымлівае мноства вытворных груп, якія працягваюць выконваць рэпертуар гурта. Што датычыцца інфаркту, які здарыўся яму мінулым годам, і з-за якога яго давялося тэрмінова аперыраваць на сэрцы, музыкант паведаміў, што цяпер яму значна лепш і лічыць гэты траўматычны досвед амаль як боенае благаслаўленне. Ён сказаў: «Лічу гэта дабро-, але вельмі карысна пераасэнсаванне майго жыцця. Я рэгулярна хаджу ў трэнажорную залу. За гэты перыяд мне ўдаецца падняць у становай цязе да 120 кілаграмаў, раблю жым лёжа з вагой 75 кілаграмаў, прысед з грузамі, расцяжку, практыкаванні на раўнавагу і ёгу. За дзесяцігоддзі я не адчуваў сябе такім здаровым або такім прысутнім для сябе самога, магчыма, ніколі не было».
