Ці Iron Maiden з’яўляюцца сінонімам хэві‑металу — гэта аксіёма, якой давяраецца з самага пачатку іх аднагадовага дэбютнага альбома 1980 года і наступнага “Killers”. Дзве дыскі, якія, з памерлым вокалам Пол Ді’Ано, папярэднічалі эру Бруса Дыкінсана, з якой бы прыйшлі “The Number Of The Beast” (1982) і наступныя скарбы залатога дзесяцігоддзя: “Piece Of Mind” і “Powerslave”, футурыстычны “Somewhere In Time” і больш прагрэсіўны “Seventh Son Of A Seventh Son”. Пра канкрэтную якасць гэтых праектаў мы не паспеем ацаніць падчас прагляду ў “Burning Ambition”, дакументальнага фільму пра гурт у прытэрмінаў час — у чаканні канцэрта ў Сан-Сіра 17 чэрвеня, першага канцэрту групы Heavy Metal у стадыёне.
Рэжысёр Малкольм Веньвіл праграматна ставіць у цэнтр вісьцяватую сувязь гурта з глабальнай супольнасцю фанатаў, а не генезіс асобных песень ці дынаміку пісьменніцтва. Ён таксама аналізуе парабалу Maiden з унікальнага кінематаграфічнага воку, які не абавязкова ў поўнай ступені супадае з ранейшымі і больш насычанымі дакументалкамі пра гурт (і потым шасцёрку) англійскага паходжання — няхай гэта будуць “12 Wasted Years” (1987), “The Early Days” (2004 або вядомы “Flight 666” (2009).
Жалезная Дзева паміж эмоцыяй і роздумам
У эпоху перанапружаных біяграфічных кінакартын, і не заўсёды неабходных, “Iron Maiden: Burning Ambition” — даволі atypічная работа, моцная сваёй кантэмплятыўнай манерай мова і цёплай гутарковай фотаграфіяй. Насупраць насычанасці колераў, якія наводзяць на думку пра класічныя воклады альбомаў, стваралае Дэрэк Рыггз; вельмі цікавы мантаж, дзе каштоўныя відэаматэрыялы мінулага змяшчаюцца з выбуховымі momentамі жывага выступу. Сярод іх — старыя кадры Ruskin Arms, выступленне на Rock In Rio 1985 і шырокі акцэнт на гістарычны тур па Польшчы — эпічная прамога, калі гурт змаглі дакапацца да за Царства жалезнай заслоны сваю музыку нягледзячы на рэжым. Самай радикальнай рэччу з’яўляецца адкрыццё сучасных удзельнікаў Iron Maiden, якія гавораць проста ад сэрца, але за кадрам і толькі праз іх галасы.
Усюдная інтэлектуальная адкрытасць: трэсціны за міфам
Сапраўдная моц “Burning Ambition” — у той адкрытасці, з якой разгледжваюцца вяршыні і нізіны шматнаватовага шляху гурта: балючае развітанне і наступныя вяртанні Адрыяна Смита і самога Бруса Дыкінсана (падрабязнасці пра асабістае жыццё харизматычнага фронтмена не зберагаюцца); цяжкі псіхалагічны ўплыў славы (і наступныя, змагальныя тураў па свеце); менш шчаслівая глава з Blaze Bayley на вакале (цяпер ён не нясцпечана заплятае адказнасць за прырост папулярнасці); напружанасці, якія перад рэюніён 1999 года, у прыватнасці: барабаншчык Нікко Макбрэйн і ўзнікшая некаторы час напружанасць адносна Дыкінсана. Гэты фрагмент набывае яшчэ больш глыбокі прысмак, калі прачытаць яго у святле наступнай і гістарычнай вяліннай адзіночнай адстаўкі Макбрэйна у канцэртнай дзейнасці ў сувязі з праблемамі здароўя пасля інсульта. Гэты момант можна назваць сапраўдным «кінематаграфіяй праўды», які дапаўняе акцэнт на значэнні Полa Ді’Ано як заснавальніка гурта, але таксама раскрывае і значэнне недаацэненага барабаншчыка Клайва Бура — ядра першых трох альбомаў.
Міт Эдды: ад графічнай ідэі да анімацый
Асаблівая ўвага надаецца легендарнай фігуры маскота Эдзі: фільм разглядае яе першапачатковую ідэю, эвалюцыю на сцэне і розныя вобразныя праявы на вокладах Maiden. Візуальная эпапея адзначаецца праз інавацыйныя лічбавыя анімацыі — часам адмыслова незвычайныя, дзіўныя і смешныя, як тая знешне іранічная, якая служыць фонам для жывога выканання трэка “Powerslave”. Асяроддзе гуку дазваляе выдзяліць унікальную басовую галіну Стыва Гарыса, і з нот “Revelations” да знакавай сюты “The Rime Of The Ancient Mariner” ствараецца сінэстэтычная наратыўная гісторыя высокага класа.
Хоць кіраванне матэрыялам з боку менеджменту даводзілася сачыць за зместам, гэты аспект неабавязкова робіць «Burning Ambition» лягатой ностальгіі — хаця гэты настрой безумоўна праглядаецца падчас прагляду. Насамрэч мы маем не проста даніну любові, але сведчанне пра тое, што пасля пяцідзясят гадоў незалежнасці ад камерцыйных радыёрадыёс, фанаты застаюцца сапраўдным рухавіком Iron Maiden.
