Tэўныя ёсць праекты, якія стымуюць сэрца, але ёсць і дэбют Хэйлі Кіёко як рэжысёра поўнаметражнага фільма, Girls Like Girls. «Гэта амаль адзіннаццацігадовы шлях выпрабаванняў, каб уздзейнічаць на свет і пераканаць яго, што нашы гісторыі маюць значэнне», кажа музыка, якая перапісалася на прафесію рэжысёра, ужо доўгі час яе фанаты называюць яе «Лесбійскім Ісусам».
Салодка-ностальгічная, сонцам прабітыя драмы пра выхаванне ў даросласць Кіёко вядзе нас праз расце каханне між неўпэўненай у сабе падлеткай Коулі (Майя да Коста) і сэксуальна супярэчлівай Соня (Міра Моллой). Маці Коулі нядаўна памерла, таму яна змушана пераехаць у Орэгон, каб жыць з бацькам, якога раней не даверылася (іканка з серыяла Scrubs Зак Брафф). У новай і трохі соннай сельскай мясціне дружалюбная і ўпэўненая Соня становіцца для яе выратавальнай падтрымкай.
Girls Like Girls, які адкрыўся у кінатэатрах Вялікабрытаніі ў мінулы тыдзень (2 кастрычніка), асабліва вызначаецца сваёй аўтэнтычнай і нюансаванай прадстаўленасцю QUEER-персанажаў. Хоць Коулі не паддаецца сваім пачуццям, Соня бачна баіцца сваёй развіваюцца сэксуальнасці і застаецца у шкоднай сітуацыі з нахабным Трэнтанам (Левон Хок). Калі гісторыя здаецца цёплай і добра сфармаванай — дзеянне разворачваецца ў 2006 годзе, таму ў AIM Messenger шмат фліртлівай размовы — гэта таму, што фільм даў сабе час на выпечку. Girls Like Girls — гэта, скажам так, поўнаметражны фільм, які раней заснаваны на рамане, які, у сваю чаргу, з’яўляецца экранізацыяй музычнага кліпа да любімай сім-пап-сінгла Кіёко Girls Like Girls, у якім футлярна вылучана матыўка: «Girls like girls, like boys do, nothing new.»
«Пачатак думкі «ах, Боже мой, гэта можа стаць фільмам» на самой справе праходзіў праз фанатаў», кажа Кіёко зараз. Мы сядзім у зале сустрэч у модным гатэлі Лондана, дзе 35-годняя якасць і шматфункцыянальная асоба выглядае крутай і гатовай да здымкаў у аправе з вялізнай курткай. Яна гаворыць з трыма-выразнай упэўненасцю тых, хто звык да інтэрв’ю — Кіёко выпусціла свой дэбютны EP «A Belle To Remember» у 2013 годзе і раней была ў гурце The Stunners. Але пасля 11 гадоў спробы зрабіць Girls Like Girls, яна зразумела, што трэба змагацца з продаж. «Калі мы выпусцілі музычнае відэа ў 2015 годзе, я пастаянна бачыла скрыншоты ў Tumblr з фанатамі: «Што гэта за фільм?»», успамінае яна. «І я думаў(ла): «Ну, відавочна, гэта не фільм, але такога я яшчэ не бачыла». І гэтаяк насенне — я люблю кіраванне, але як стаць рэжысёрам?»
У 2015 годзе Кіёко сумесна з кінематаграфістам Остынам С. Вінчеллам працавала над відэа для «Girls Like Girls». З таго часу яна зняла або сумесна зняла яшчэ 12 сваіх музычных відэа, у тым ліку 2020 года «For The Girls», вясёлую квір-пародыю на тэлепраграму пра знаёмствы The Bachelorette. Але калі атрымаць патрыманне на фінансаванне фільма было надзвычай складана, яна пераўтварыла гісторыю ў раман для падлеткаў — таксама пад назвай Girls Like Girls, які выйшаў у 2023 годзе — каб палегчыць рух сцэны. Кіёко слушна зразумела, што папулярнасць кнігі пакажа інтарэс да рамантычнага фільма, які ахоплівае не толькі дзве юным дзяўчыны, але і дзве жанчыны-пطلعлівае колеру.
Кіёко перш за ўсё выбрала Коулі — канадскую актрысцю з партугальска-в’етнамскім паходжаннем, потым злучыла яе з Міра Моллой, якая мае тай-американскае паходжанне. «Ведаць, што мне удалося зняць чалавека, як Майя, які сапраўды ўкладвае ўсе рысы прадстаўлення для Коулі, было для мяне даволі цэлююча», — кажа Кіёко, якая вырасла ў Лос-Анджэлесе і мае японскае паходжанне з боку маці. «Таксама было выдатна даць Майі такую магчымасць на пачатку яе кар’еры», — дадае яна. Маладзік-акцёрка, якая выконвае ролю Коулі з прыгожай далікатнасцю і натуральнасцю, нядаўна далучылася да наступнага фільма «Паранормальныя Актыўнасці».
У 2022 годзе, калі першапачатковае пагадненне на фінансаванне фільма развалілася, і Кіёко шукала іншую магчымасць, яна казала на TikTok: «Гадамі мне здавалася, што гэта мая мара — зрабіць гэтую гісторыю фільмам, але так цяжка ісці з фільмам. Гэта надзвычай складана, асабліва калі фільм распавядае пра каханне паміж гледжнымі, якое заканчваецца надзеяй». Ці лічыла яна, што аптымістычны, хоць і не цукарны настрой фільма — можа зрабіць продаж складаней? «Я дзіўна лічу, што так», — адказвае Кіёко, — «толькі таму, што быў адзін раз, калі я прадавала і аднаго чалавека сказаў: «Навошта бацьку Коулі быць принемнікам? Навошта мы павінны паказваць, што бацька прынемляе [дзесяць яе сэксуальнасці], калі не ў кожнага такі досвед?» Адказ Кіёко быў дзяржаўна-фактычны: «Разве разводзеныя людзі не глядзяць фільмы пра тых, кто шчасліва жыве? Уся сутнасць кіно — эскапізм і суцяшэнне.»
Гэта было не адзінае сліпое або скуднае заўвагу, якую Кіёко атрымала падчас шматлікіх прэзентацый. «Гэта было гучна: «Навошта нам такі фільм? Мы і так прайшлі гэта. Усе гей 1791561617», — кажа яна са ўздыхам. Часам Кіёко магла адчуваць, што б’ецца галава аб цэглу, але сёння яна гучыць не як расчараваная, а як спакойная. «Канкрэтна для сапфічных людзей наша прадстаўленасць значна меншая, — кажа яна. «Я не магу назваць дзесяць фільмаў, дзе я змагла б набыць квіток і ўбачыць сябе на экране, асабліва як жанчына-людзі з колерам шкіры». «Не ведаю, чаму гэта было так цяжка зразумецца людзьмі. Гэта здаецца мне вельмі базавым паняццем.»
Працэс настойлівасці Кіёко нарэшце апраўдаў сябе ў 2024 годзе, калі незалежная вытворчая кампанія Focus Features (Obsession, Hamnet) далучылася да вырабу і распаўсюджвання яе фільма на «максімум узроўню» — так яна яго называе «the highest level». Яна надзвычай ганарыцца тым, што Girls Like Girls цяпер іграе ў кінатэатрах Вялікабрытаніі, перш чым трапіць на струменевую platformу. «Я спадзяюся, што гэты фільм напомніць людзям, што ім ёсць месца, і што не абавязкова адчуваць сябе адзінокім і ізалаваным у сваім досведзе,» кажа Кіёко. «Я таксама спадзяюся, што ён паказвае людзям, што вялікія мары трапляюцца. Мы павінны вельмі працаваць, каб яны здзейсніліся, але магчымасць сапраўднага [квер] прадстаўлення існуе.»
Рэжысура свайго першого фільма была для Кіёко трансфармавальнай, і яна вядомая тым, што 2018 год абазначыла як «#20GAYTEEN», калі яе рэйтынг растучы супаў з уздымам іншых адкрыта квір-музыкаў, як Troye Sivan і Kehlani. Другі, і найноўны студыйны альбом, «Panorama», выйшаў у 2022 годзе, але яна не пакідае музыку. Разам з Girls Like Girls яна выпусціла спадарожны альбом з супрацоўніцтвам з іншымі ЛГБТК-артыстамі, уключаючы Тэган і Сара, Гігі Пэрэз і Ян Міко.
Тым не менш, у дадзены момант у яе няма ніякіх сумневаў адносна сваёй творчай накіраванасці. «Я хачу прысвяціць сваё жыццё расказванню гісторыяў і быць кінарэжысёрам», кажа яна. «Маё натхненне такое: «Як запоўніць гэты велізарны разрыў у прадстаўленні сапфічных жанчын? Як запоўніць гэты прабел?» І менавіта гэтым я буду займацца на будучыню.»
«Girls Like Girls» зараз у кінатэатрах Вялікабрытаніі
