«Мы гэта паспрабавалі, таму правядзем эксперымент. На дадзены момант мы назавём гэта «Выжыўшыя», але гэты незапісаны твор можа таксама змяніць назву. Хачу вам прадставіць яго». Так Мотта, перад поўнай зале публікай на MiAmi Festival у Idroscalo ў Мілане, выканаў і праспяваў зусім новы твор. Неспадзяваная сюрпрыз arrived after святкавання «La fine dei vent’anni», дыска 2016 года, які змяніў яму жыццё. Пасля таго як ён у жывым выкананні зноў прадставіў песні з таго праекта, спявак-аўтар песень, каб пазбавіцца любой формы ностальгіі, вырашыў глядзець наперад, прадставіўшы незапісаны твор, які з’явіўся праз тры гады пасля свайго апошняга твора, «La musica è finita».
Песня, пакуль што без канчатковай назвы, па тоне і пісьменнасці нагадвае CCCP: шматгаварлівы, антаганістычны, прасочваюцца спасылкі на модных інтэлектуалаў, наKapіталізм і на мастакоў, зведзеных да мар’янетак. І ён нават не клапоціцца пра «вяртанне гітар», — усміхаецца Мотта са сцэны. Песня, якая дазваляе зразумець кірунак магчымага новага дыска: можа быць менш інтравспектыўная параўнальна апошніх праектаў, больш канцэнтраваная на тым, што адбываецца вакол яго, на рэальнасці, якую ён назірае, на руіны, якія нас акружаюць. Жывы выступ MiAmi, у цэлым, быў надзвычай магутным: энергiчны, жыццёвы, напружаны. Яшчэ раз Мотта пацвердзіў, як жывы спектакль застаецца ягонай галоўнай сілай. На сцэне з ім Roberta Sammarelli на басе, якая стала сталай удзельніцай калектыву пасля выхаду з Verdena, Джоргіа Марыя Кондэмі на гітары, Цэзары Пэтуліччо на барабанах і Франчэска Кіменты на клавішах. Для праславы «La fine dei vent’anni» прыйшоў як спецыяльны госць Appino, бо той «amico mio», які ўзгадваецца ў песні, не застаўся толькі думкай.
