Сення раніцой, 8 мая, прайшла прэс-канферэнцыя па прэзентацыі 70-й рэдакцыі Еўрабачання-2026, арганізаванай Rai у зале Blu (Sala Blu) на вуліцы Via Teulada у Рыме. Гэты год мерапрыемства будзе праходзіць у Wiener Stadthalle ў Вене, Аўстрыя, з 12 па 16 мая 2026 года, пасля перамогі JJ з песняй «Wasted love» у папярэднім выданні. Канкурс вяртаецца на тэлевізійныя і радыёвяшчальныя сеткі дзяржаўнай службы: у той час як на Rai Radio 2 мерапрыемства будзе праслуханае цалкам, будуць вяшчацца паўфіналы 12 і 14 мая на Rai 2, а фінал 16 мая на Rai 1 з вядзеннем Габрыэля Калі, перадавацца. Італія, як звычайна, уваходзіць у лік чатырох фіналістаў па праве; сёння гэтая частка «Big Four» пасля вылучэння Іспаніі, так што разам з Францыяй, Германіяй і Вялікабрытаніяй. Таксама Австрыя па праву з’яўляецца фіналістам, бо з’яўляеца гаспадаром мерапрыемства. Першая афіцыйная ўзнікненне нашай краіны адбудзецца падчас першай паўфінальнай тусы 12 мая, калі на сцэне выступяць прадстаўнікі Германіі і Італіі.
Мадэратарам сустрэчы выступіў Данте Фаб’яні (намеснік дырэктара РТУП), а ўдзельнікамі прэс-канферэнцыі сталі Уільямс ды Лібераторе (дырэктар Інтэртэндмента Прайм Тайм), Гаўіўн Альібранды (дырэктар Rai Radio 2), Клаўдыа Фасуоло (віцядзірэктара Інтэртэндмента Прайм Тайм), Элеонора Віланці (віцЁрэтарыца з міжнародных сувязяў і Еўрапейскіх спраў) і самі вядучы, Елетра Ламбардыні і Габрыэле Корці.
У сувязі з Венеі, таксама прысутні ў канферэнцыі быў Сал Да Вінчы, які выступіў у прамую лінію з Вены. Ён адкрыў сваю прамову аповедам пра ўражанні ад свайго ўдзелу ў Еўрабачанні пасля першай рэпетыцыі на сцэне Wiener Stadthalle. Пісьняр-певец, які — па першых звестках — выканае «Per sempre sì» як спектакль у чатырох дзеяннях, які распавядае пра дзень жаніцьбы — ад выбару сукенкі да святкаванняў, заявіў: «Для мяне гэта сапраўдны цуд — ўзняцца на гэтую сцэну. Учора праводзіў рэпетыцыі, і мушу сказаць, што адчуваеш недахоп дыхання, гэта неверагодная сцэна. Магчыма, яна пяць разоў большая за Сан-Рэма — а само месца Сан-Рэма ўжо і так стражыць за ногі. Учора ў мяне не толькі трымаліся ногі; галава, ступні, рукі — усё трымцела. Такім чынам для мяне гэта сапраўды нешта выключнае. Ёсць у мяне яшчэ веры: як гэта ўсё было магчыма пасля столькі гадоў гэтага неверагоднага падарожжа майго асабістага жыцця і работы з музыкай. Каб знайсці дакладныя словы, каб растлумачыць маё адчуванне і тое, што я перажываю, можа, аднаго дня не хопіць. Я ўзбуджаны і ўдзячны тым, хто мае побач са мной зараз, усяму майму калектыву, Rai і маёй дыскаматычнай лэйбле. Калі італьянцы дзейнічаюць як італьянцы, узнікае неверагодная сіла. Італія гучыць у гэтым выпадку. Калі мы ўсе разам, у нас узнікае неверагодная сіла.»
Што тычыцца яго выступлення на сцэне Еўрабачання, на пытанне, ці будзе яго акружаннем на вулі сцэны танцорай або іншымі артыстамі, Сал Да Вінчы адказаў: «На сцэне я буду з сацыяльчнымі хореографамі, якія ўжо праектуюць хореаграфію для “Per sempre sì” у Санрэме, у тым ліку Марчэла Саккета». Пытанне пра тое, ці ёсць іншыя артысты на спаборніцтве, якіх ён паважае ці якіх неймее, пісьменнік сказаў: «Я ніколі не лічыў музыку спаборніцтвам. У спаборніцтве ёсць шмат прыгожых песен. Але ў агульнай сітуацыі тут цёплы сямейны клімат, бо збіраюцца шмат культур».
Акрамя таго, ён падкрэсліў, што яго прафесійнае і асабістае жыццё засталося тым жа пасля перамогі на Санрэме, назваўшы сябе «працоўнікам музыкі, музычным турыстам, прадаўцом пачуццяў», бо яго выхавалі такім чынам: не чакаць нічога, а дзякаваць жыццё або неба за тое, што далі магчымасць рабіць тое, што ён робіць. У сувязі з пытаннем пра магчымасць міжнароднага рэлізу песні «Per sempre sì» з версіямі на іншых мовах, такіх як іспанская, французская або англійская, ён адказаў:
«У свеце існуе як мінімум 13 версій «Per sempre sì» на іншых мовах, але не выкананых мною, натуральна. Гэта для мяне вялікая гонар. Аднак у жыцці марыць заўсёды нешта важна. Я спадзяюся ў будучыні заспяваць на іншых мовах. Мы ўжо думалі пра гэта, я ўжо запісаў версію на англійскай мове. Ведайце, што правілы Еўрабачання дазваляюць змяніць некаторыя фразы з італьянскага тэксту на англійскую версію. Але я зусім не хацеў гэтага зрабіць, бо я лічу сябе за чалавека, які прарэзвае па-італьянску; я хачу прадставаць маю краіну ў песні такой, якой яна ёсць. Храбра: жывая Італія, мая краіна. Я хачу прадстаўляць сваю краіну песняю такой, як яна існуе.»
У ходзе канферэнцыі не абмінулі тэму палітычных спрэчак вакол пацверджання ўдзелу Ізраіля і наступнай адстаўкі некаторых краін — Нідэрландаў, Іспаніі, Ірландіі, Славеніі і Ісландыі. На пытанне пра тое, што ён думае пра гэтую «бойкотную» пазіцыю, Сал Да Вінчы адказаў: «Перш за ўсё, гэта палітычнае пытанне, музыка не датычыцца нічога. Музыка ахоплівае ўсе болі свету. Я паважаю тых, хто пратэстуе, але кожны дзейнічае сам па сабе. Але я моцна хацеў удзельнічаць. Што датычыцца мяне, я заўжды бачыў музыку як мыйку міру для людзей: яна заўсёды аб’ядноўвае, а не разбівае. Музыка для мяне — гэта інклюзія, сцэна вечнасці. Таму я рады і шчаслівы прадставаць сваю краіну, не гледзячы на палітычныя ідэі, бо музыка не водзіцца з палітыкай, музыка — гэта музыка.»
