Сігрыд пра сваю любоў да поп-музыкі і рок-музыкі: «Я быў не тут і не там»

18 ліпеня 2026

«Учора я пабачыла Зару Ларсан — эпічна!» распавяла пра свой час на святкаванні 10-годдзя мадрыдскай тусоўкі. «Гэта быў найлепшы канцэрт, які я бачыў(-ла) за доўгі, вельмі доўгі час. Яна такая надзвычай таленавітая. Уся яе праграма была выдатная. Мы бачылі Lords — яна была класная, сапраўды вельмі добрая. Гэта было ўсё, на што ў нас было часу, затым я збіраюся бачыць сваю сям’ю.»

Акрамя таго, што Сігрыд валодае іспанскай мовай, гутарка перайшла да матчу Нарвегія супраць Англіі ў выхадным раўндзе Чэмпіянату свету і яе гонару за сваю краіну і за зборную, перад тым як мы разгледзелі, як даводзіцца ўвасобіць яе альбом 2025 года «There’s Always More That I Could Say» на сцэне кожнай ночы, пакуль яна працягвае ўзмацняць сваю пазіцыю на фестывальных сцэнах.

«Дзіўна вяртацца з новай музыкай, і мы прывозім з сабой такую вялікую энергію. Мы дабралі альбом у Японію, Карэю, Кітай; правялі Еўрапейскі тур па Германіі, Нідэрландах, Францыі, Вялікабрытаніі — гэта быў такі вясёлы круг,» паведаміла пра сваё лета.

Яна таксама падзялілася, што апошнім часам шмат слухае Turnstile’s «Never Enough», а таксама «ўражваючае пісьменства і прадзюсаванне» Olivia Rodrigo’s «You Seem Pretty Sad For A Girl So In Love», а таксама трымае на паўторы Holly Humberstone’s «Cruel World» побач з TOMORA’s «Come Closer».

Варыянты выбару гучаць яе вакальную любоў да року — яна адкрыта зразумела прызнаецца ў захапленні гуртамі накшталт Muse і нават запісала сумесную трэку з Bring Me The Horizon. У выніку Сігрыд сказала, што для яе гэта было «гігантальнай гонаром» выступаць на Mad Cool у той жа дзень, як і такія імёны як Halsey, Pixies, Interpol, Cliffords, Kings Of Leon і Twenty One Pilots, і многа іншых.

«Дзе я знаходжуся гучна на працягу апошніх 10 гадоў, я знаходжуся між гэтымі прамежкамі,» сказала яна пра свой гук паміж рокам і левым цэнтрам поп-музыкі. «Я ствараю поп-песні, мне вельмі ганарна называць сябе артысткай, якая піша шмат поп-музыкі, але мяне заўсёды ўплывалі столькі розных жанраў, і я імкнуся ў студыі ўкладаць як мага больш розных натхненняў.»

Яна працягнула: «У гэтым апошнім запісе мы ўзялі шмат натхненняў з скандынаўскага інды-попу, францускiх мелодый… Гэта ўсё яшчэ поп-мaзыка, але з нашмат больш гітар, чым раней. Гэта можа быць песня, гэта можа быць барабанчык, які я пачула ў песні аднойчы, але сутнасць у тым, што для мяне гонар гуляць у рок-дні і адчуваць, што маю прыналежнасць да розных калектываў, так бы мовіць.»

«Мы, безумоўна, бачылі, як людзі moshing пад «Don’t Kill My Vibe»…

«Гэта адбываецца! Я бачыла, як людзі moshing пад «Dynamite», маю баладу!» адказала Сігрыд. «Гэта было на студэнцкім фестывалі ў Нарвегіі, таму яны moshed фактычна пад любую песню. Гэта была лепшая аўдыторыя ў свеце, напэўна. Гэты момант быў вельмі эпічны. Я бачыла, як метал-групы расплакваліся пад баладу!»

Фестывальны тур Сігрыд працягваецца па Паўночнай Амерыцы перад выступамі на Sziget у Будапешце і Victorious Festival у Портсмуце наступнага месяца, перад двума канцэртамі ў самой Нарвегіі, якія завершаць тур. Тут — квіткі і дадатковая інфармацыя.

Алена Краўчанка

Я пішу пра музыку як пра жывую частку часу, культуры і штодзённага жыцця. Мне цікавыя новыя галасы, моцныя рэлізы і гісторыі артыстаў, якія мяняюць сцэну ціха або гучна. Для Радыё Ўнэт я шукаю тое, што сапраўды варта слухаць, чытаць і адчуваць.