Новы тизер гурта Оазіс пацвярджае, што яны накіроўваюцца ў Амстэрдам і намякае на знакаміты п’яны бой у 1994 годзе

8 верасня 2026

Фанаты разбіраюць яшчэ адзін новы тізер-відэа, якім падзяліўся Oasis у сацыяльных сетках, і лічаць, што за кратамі вызначаюць магчымыя выступы ў Амстэрдаме.

Чуткі вакол магчымога турнэ ў 2027 годзе кружацца навокал гурта, які мог бы стаць працягам велізарна паспяховых рэюніён-выступленняў «Live ’25», праведзеных па ўсім свеце мінулы год. Паведамляецца пра 12-ночны рэзідэці на Etihad Stadium, хатняй арэне футбольнага клуба Манчэстэр Сіці, і пра вяртанне ў Knebworth — усе гэтыя планы могуць быць у раскладзе.

Афіцыйны акаўнт гурта ў X (ранейшым Twitter) нядаўна апублікаваў тізер-відэа, у якім дзве хлопцы чакаюць у чып-шопе, а на тэлевізары гучыць хіт Oasis 2002 года «Little By Little». Вокаўшчыя гледачы заўважылі, што лічбы на афішаках, размешчаных вакол крамы, утварылі каардынаты даўготы і шыроты Celtic Park у Глазга.

Затым, у іншым апублікаваным відэа, двое хлопцаў гуляюць у футбол біля цэглянай сцяны, што прымусіла частку фанатаў думаць пра маўклівае пацверджанне 12-ночнага рэзідэнсу на Etihad. Іншыя таксама лічаць, што ў кліпе можа быць намёк на Knebworth.

Зараз гурт апублікаваў новы фрагмент, у якім дзве мужчыны гоняцца за паліцыяй; адзін з іх спыняецца, каб выказаць ім два пальцы, у той час як іншы, таксама апрануты ў трэнінгаўку Adidas, цягне яго ў бок. У фонавым плане чувацца спевы птушак і рог парома.

Фанаты неадкладна сцвярджаюць, што тізер датычыць канцэртаў у Амстэрдаме, але многія таксама звярнулі ўвагу на вядомую п’яную сварку гурта на ночы пароме да горада ў 1994 годзе.

«На пароме да ‘дам’ быў хаос», — напісаў адзін фанат у секцыі каментарыяў, у той час як другі дадаў: «Амстэрдам. Калі іх арыштоўвалі на пароме».

Гурт ехаў у Нідэрланды на сваю першую міжнародную турнэ-дату ў клюбе Paradiso ў Амстэрдаме, калі здарэнне і адбылося. Ліям Галегер і астатнія члены гурта, акрамя Ноэла Галегера, трапілі ў сутычку з футбольнымі фанатамі на караблі.

Іх затрымалі і дэпартавалі назад у Вялікабрытанію — якраз тое, што магло стаць іх першым выступам за мяжой у 1994 годзе.

Распавядаючы пра інцыдэнт у дакументальным фільме 2016 года «Supersonic», прадзюсар Марк Койл згадаў: «У працягу некалькіх гадзін выбарам напоя быў шампанскае і Jack Daniels (падчас паездкі).»

«Далей узнікла спарадычна бойка ва ўсім навокал, і Ліям вельмі абудзіўся ад думкі аб хаосе, які будзе — ён далучыўся да яго. Вы бачыце, як ён бяжыць па вокнах уздоўж палубы. Ён атрымлівае задавальненне. Гэта выглядае як школьная пляцоўка, дзе ён ганяецца за лісцём. Калі я бачу Ліяма ў наступны раз, ён усё яшчэ бяжыць уверх. За ім гоняцца паліцыянты.»

«Калі бой распаўсюдзіўся, я помняю толькі, што гэта было трошкі як Бенні Хілл,” дадзiў Ліям. «Гэта было, блін, хаос, хлопцы, мне вельмі спадабалася. Гэта была панк-рок.»

Ноэл таксама ўзгадаў: «Я патэлефанаваў Алану Макгі, і я ніколіне забуду твар — гэта яшчэ адна прычына, чаму я люблю Макгі: сказаў яму: ‘Ці садзiліся вы? У мяне ёсць навіна: усе былі арыштаваны’. Адзінае слова, якое ён сказаў, было з шотландскім акцэнтам: ‘выдатна’.»

Тым часам Ліям і Ноэл Галегер сёння (7 верасня) выступаюць на прэм’еры ў Вялікабрытаніі дакументальнага фільма «Don’t Look Back In Anger» у кінатэатры Cineworld на Leicester Square у Лондане пасля яго дэбюту на Венецыянскім кінафестывалі у выхадныя.

Дакументальны фільм будзе выпушчаны ў кінатэатрах па ўсім свеце, у тым ліку на экранах IMAX, у абмежаваны прагляд з 9 верасня, у той час як ён будзе транслявацца на Disney+ па ўсім свеце, а на Disney+ разам з Hulu ў ЗША — з пазнейшай даты ў 2026 годзе.

«Уплыў гурта ніколі не быў такі выразны, як за гэтыя дзве гадзіны — як кажа Ліям у канцы: “Oasis saves” — бо фільм пераасэнсуе сюжэт вакол іх і перажыве адзін з самых значных, цудам здаравелых тураў сучаснасці. Да канца вы будзеце імкнуцца зрабіць усё зноў — і, магчыма, мы можам, проста магчыма, паўтарыць гэта,» мы пісалі.

Алена Краўчанка

Я пішу пра музыку як пра жывую частку часу, культуры і штодзённага жыцця. Мне цікавыя новыя галасы, моцныя рэлізы і гісторыі артыстаў, якія мяняюць сцэну ціха або гучна. Для Радыё Ўнэт я шукаю тое, што сапраўды варта слухаць, чытаць і адчуваць.